Furin, czyli dzwonki wietrzne, są w Japonii symbolem lata. Dzwonki wiesza się na zewnątrz lub w pobliżu okien, a ludzie cieszą się kojącymi dźwiękami, jakie wydają, gdy wieje wiatr. Dzwonek wietrzny składa się z zewnętrznej części w kształcie misy, zetsu (klapaka) znajdującego się wewnątrz, który wydaje dźwięk, oraz paska papieru zawieszonego na zetsu. Dzięki tym trzem częściom furin emituje piękny dźwięk, który przypomina lato. Ponadto papier wzmacnia wrażenie chłodnego, letniego powiewu. Papier pozwala nam zwizualizować wiatr. Kiedy papier przesuwa się pod wpływem lekkiego wiatru, nagle zauważasz obecność wiatru. Oto sekret uczucia chłodu nawet w gorące i wilgotne dni japońskiego lata.

(fot. japanbased.com)

Tatami – tradycyjna mata japońska, używana do pokrywania podłogi. Wykonana ze słomy ryżowej i warstwy plecionej słomy trawy igusa. Brzegi obszywane są pasem barwnej tkaniny. Tatami mają standardowe wymiary 90 × 180 cm i jednocześnie służą jako jednostka miary powierzchni wnętrz. Tradycyjnie wielkość pomieszczenia określała liczba mogących się w nim pomieścić tatami np. pokój przeznaczony do ceremonii picia herbaty miał powierzchnię 4 i pół tatami. Większość domów we współczesnej Japonii nadal ma przynajmniej jeden pokój wyłożony tatami.

(fot. wakore.media)

Futon – tradycyjne japońskie posłanie. Kompletny zestaw futon składa się z materaca i kołdry. Obydwa elementy w ciągu dnia można złożyć i przechowywać w dużej szafie. Dzięki temu pokój może w nocy służyć jako sypialnia, a w ciągu dnia innym celom. Tradycyjnie futony stosuje się na matach tatami. Futony należy regularnie wietrzyć, aby zapobiec rozwojowi pleśni i chronić futon przed roztoczami. W całej Japonii futony często można zobaczyć wietrzące się na balkonach.

(fot. Toby Oxborrow / flickr.com)

Omamori to amulety oferowane w świątyniach buddyjskich i Shintō, które, jak się uważa, chronią lub przynoszą szczęście. Ludzie często rozpoczynają Nowy Rok od zakupu nowego amuletu. Istnieją omamori na niemal każdą okazję w życiu. Amulety są dostępne w szerokiej gamie wzorów, w tym wisiorki, drewniane strzały i małe figurki. Najbardziej typowy omamori przypomina małą torebkę.

Kadomatsu tradycyjna japońska dekoracja noworoczna. Umieszczana po obu stronach wejścia do domu. Przynosi szczęście i dobrobyt. Zazwyczaj wykonane z gałęzi bambusa, sosny, a czasem ume (japońskiej moreli).Materiały te wybiera się ze względu na ich symboliczne znaczenie i długowieczność. Układ gałęzi bambusa, sosny i ume różni się w zależności od regionu, ale ogólny kształt przypomina bramę lub wieżę. Uważa się, że układ przyciąga duchy do domu.

Hatsu-Hinode jest to tradycja obserwowania pierwszego wschodu słońca w nowym roku. Japoński nowy rok jest jednym z najważniejszych świąt. To czas spędzany w rodzinnym gronie. Istnieje wiele tradycyjnych zwyczajów noworoczny. Hatsu-Hinode jest jednym z nich. Często ludzie udają się w specjalne miejsca, takie jak przełęcze czy góry, aby podziwiać ten pierwszy wschód słońca.

Sakura-Zensen – określenie oznaczające „front kwitnienia wiśni” używane do opisania przemieszczania się fali kwitnących wiśni przez Japonię. Zaczyna się na południu kraju, w cieplejszych regionach, takich jak Okinawa, i stopniowo przemieszcza się na północ w miarę ocieplania się temperatur. Proces ten obejmuje cały kraj i trwa przez kilka tygodni. Osoby z całego kraju oczekują z niecierpliwością na pojawienie się pierwszych kwiatów wiśni. Istnieje specjalna prognoza pogody pokazująca kiedy wiśnie zakwitną w danym mieście czy regionie.

Teru Teru Bozu – japońskie ręcznie robione lalki amulety chroniące przed deszczem. Zwykle wykonane z białego papieru lub tkaniny. Zawiesza się je na zewnątrz drzwi i okien w nadziei, że przyciągną słoneczną pogodę, zwłaszcza podczas tsuyu (pory deszczowej). Małe laleczki zdobyły swoją popularność w Japonii już w okresie Edo. Teru Teru Bozu są popularne wśród japońskich dzieci, zawieszają je głównie w przeddzień jakiegoś ważnego wydarzenia, np. szkolnego festynu.

Hanami oznacza „oglądanie kwiatów”, jednak powszechnie odnosi się tylko do oglądania kwiatów wiśni. Może być tylko spacerem po parku, ale tradycyjnie wiąże się z piknikiem pod kwitnącymi drzewami. Imprezy Hanami odbywają się od wielu stuleci w ogrodach i parkach w całym kraju. Słynne miejsca z kwitnącymi wiśniami mogą być bardzo zatłoczone dlatego powszechną praktyką jest rezerwowanie miejsca na piknik na długo przed rozpoczęciem imprezy poprzed rozłożenie specjalnej maty wcześnie rano i oznaczenie go nazwą grupy i godziną rozpoczęcia imprezy, albo pozostawienie kogoś na miejscu przez cały dzień, aż reszta grupy przybędzie po pracy.

Maneki neko to figurka kota w pozycji siedzącej z podniesioną łapą w geście zachęcania do podejścia. Nierzadko można zobaczyć je w świątyniach lub witające klientów w restauracjach, sklepach czy salonach pachinko w całym kraju. Przyjmuje się, że po raz pierwszy widziano je w późnym okresie Edo. Charakterystyczną cechą jest podniesiona łapa: prawa przynosi bogactwo i szczęście, lewa przyciąga klientów, obie zapewniają ochronę przed złymi duchami.

Hanafubuki to japońskie określenie, które tłumaczy się jako „opadające kwiaty wiśni” lub „burza opadających kwiatów wiśni”. Opisuje piękne i poetyckie zjawisko, gdy płatki kwiatów wiśni (sakura) opadają z drzew w dużych ilościach, często unoszone przez wiatr, przypominając wirującą śnieżycę lub śnieżycę kwiatów. Zazwyczaj ma to miejsce w szczytowym okresie kwitnienia wiśni wiosną, zwłaszcza od późnej wiosny do wczesnego lata, i jest uważane za ulotny przejaw piękna natury w kulturze japońskiej. Samo słowo łączy „hana”, co oznacza „kwiat” (tradycyjnie odnoszące się do kwiatów wiśni w wielu kontekstach), i „fubuki”, co oznacza „śnieżycę”. Hanafubuki jest często celebrowane w sztuce i poezji, gdzie symbolizuje ulotny charakter życia i piękna – podobnie jak krótkotrwałe kwitnienie sakury.