Ohaguro – zwyczaj czernienia zębów istniał od wieków i był postrzegany wśród arystokracji jako piękny gdyż przez setki lat przedmioty czarne były uważane za niezwykle ładne. Ohaguro stosowano m.i. do uczczenia osiągnięcia pełnoletności. Z czasem wykonywały go zamożne mężatki, ale również gejsze. Zwyczaj zostało zakazany przez rząd Meiji w 1870 r. W dzisiejszych czasach jedynymi miejscami, w których można go zobaczyć, są sztuki teatralne, festiwale i filmy.

Tanuki – ceramiczne figurki jenota, które można znaleźć przed wieloma domami i restauracjami w Japonii, mają przynosić dobrobyt finansowy, ale także szczęście i pomyślność w biznesie. Wytwarzane są w Shigaraki w prefekturze Shiga. Stały się popularne po wizycie cesarza w Shigaraki w 1951 roku. Był on tak zachwycony figurkami tanuki ustawionym przy drodze na jego powitanie, że poświęcił temu miastu wiersz. Ta anegdota szybko trafiła na pierwsze strony gazet a tanuki stały się uwielbiane w całym kraju.

Sento. W przeszłości wiele domów w Japonii nie było wyposażonych w łazienkę. Dlatego w każdej dzielnicy były sento czyli łaźnie publiczne (dosł. „gorąca woda na monety”). Miejscowi mogli się tu umyć, wymoczyć w wannie z gorąca woda i spotykać z sąsiadami. W środku chodzi się bez ubrań dlatego sento ma oddzielną części dla mężczyzn i dla kobiet. Niektóre łaźnie publiczne zapewniają wodę z gorących źródeł, chociaż typowe sento korzysta ze zwykłej wody. Obecnie, ponieważ większość gospodarstw domowych ma własną łazienkę, liczba tradycyjnych łaźni spada.

Kōyō czyli kolorowe jesienne liście są dla japońskiej jesieni tym, czym kwitnące wiśnie dla wiosny. Od wieków Japończycy wyruszają na ich poszukiwanie. Najpopularniejszy jest momiji (japoński klon), którego liście zmieniają kolor na czerwony. Istnieje tradycja nazwana momijigari czyli dosłownie polowanie na czerwone liście klonu. Jesień jest uważana za jeden z najlepszych okresów na odwiedzanie Japonii. Pogoda jest wtedy dość łagodna, występuje niewiele opadów i wciąż jest stosunkowo ciepło.

Tsukimi to japońska tradycja oglądania jesiennej pełni księżyca. Początkowo odbywało się to na przyjęciach dla arystokracji ale z czasem stało się popularną praktyką wśród zwykłych ludzi, którzy w ten sposób dziękowali bogom za dobre zbiory. Spotkaniom towarzyszą tradycyjne potrawy takie jak tsukimi-dango oraz dekoracje z trawy pampasowej. Często pojawia się również motyw królika, zwierzęcia kojarzonego w Japonii z księżycem.

Kapcie toaletowe. W japońskich domach ale również często w restauracjach, hotelach czy łaźniach można spotkać specjalnie kapcie (klapki) przeznaczone dla osób korzystających z toalety. Mają one za zadanie zapobiegać roznoszeniu brudu i zarazków na pozostałe pomieszczenia. Tradycyjne japońskie toalety są kucane, więc trudniej było utrzymać higienę podłogi. Nie powinno się chodzić po domu w tych kapciach. Zdejmuje się je wychodząc z toalety.