Pancernik Musashi był jednym z najbardziej imponujących okrętów wojennych w historii i symbolem ambicji morskich Japonii w czasie II wojny światowej. Należał do klasy Yamato, obejmującej również bliźniaczą jednostkę – Yamato. Okręty tej klasy projektowano z myślą o dominacji w klasycznych bitwach artyleryjskich, które szybko zaczęły tracić znaczenie.
Musashi wszedł do służby w 1942 roku jako część Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii. Był największym pancernikiem swoich czasów – jego wyporność przekraczała 70 tysięcy ton, a główne uzbrojenie stanowiło dziewięć dział kalibru 460 mm. Były to największe działa, jakie kiedykolwiek zainstalowano na okręcie. Ich siła rażenia była ogromna, a jednostkę chronił gruby pancerz.
Mimo imponujących parametrów Musashi nie był dobrze dostosowany do zmieniającej się wojny. W latach 40. kluczową rolę zaczęło odgrywać lotnictwo pokładowe, a pancerniki stały się podatne na ataki z powietrza.
24 października 1944 roku, podczas bitwy w Zatoce Leyte, okręt został zaatakowany przez amerykańskie samoloty. W ciągu kilku godzin otrzymał liczne trafienia bombami i torpedami. Pomimo wysiłków załogi uszkodzenia okazały się zbyt poważne. Musashi zatonął na Morzu Sibuyan wraz z dużą częścią załogi.
Historia Musashiego pokazuje przełom w wojnie morskiej. Był to okręt zaprojektowany według starych zasad, lecz zniszczony przez środki walki nowej ery, co przypieczętowało zmierzch pancerników.
