Washlet to japońskie urządzenie łączące funkcje toalety i bidetu, będące jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli współczesnej japońskiej kultury sanitarnej. Nazwa powstała z połączenia angielskich słów wash i toilet, a samą technologię na masową skalę spopularyzowała firma Toto, od lat uznawana za niekwestionowanego lidera w produkcji inteligentnych sedesów.

Nowoczesny washlet przejmuje znaczną część czynności automatycznie. Gdy użytkownik zbliży się do urządzenia, deska może sama się podnieść, a po zakończeniu korzystania — zamknąć. Wbudowane dysze myjące wykorzystują ciepłą wodę o regulowanym ciśnieniu, umożliwiając precyzyjne oczyszczenie intymnych miejsc. Następnie strumień ciepłego powietrza delikatnie je osusza, ograniczając lub całkowicie eliminując potrzebę używania papieru toaletowego. Całość uzupełniają takie udogodnienia jak podgrzewana deska, dezodoryzacja powietrza czy automatyczne spłukiwanie.

Najbardziej zaawansowane modele potrafią zaskoczyć nawet samych Japończyków. Niektóre witają użytkownika, odtwarzają relaksującą melodię, życzą miłego dnia, a w wersjach przeznaczonych do użytku domowego lub opieki zdrowotnej potrafią nawet analizować podstawowe parametry moczu. W ten sposób washlet przestaje być zwykłym elementem wyposażenia łazienki, a zaczyna pełnić rolę prostego, domowego urządzenia diagnostycznego.

Obsługa odbywa się za pomocą panelu sterującego, który — w zależności od modelu — znajduje się z boku deski lub na ścianie. To właśnie on bywa pierwszą barierą dla obcokrajowców. Gęsto rozmieszczone ikony i napisy w kanji potrafią onieśmielić, zwłaszcza turystów próbujących w pośpiechu odróżnić przycisk spłukiwania od uruchomienia pełnego programu mycia.

Mimo początkowego zagubienia washlety szybko zdobywają sympatię odwiedzających Japonię. Komfort, wysoki poziom higieny i zestaw funkcji niespotykany w innych krajach sprawiają, że dla wielu podróżnych jedno z pierwszych pytań po powrocie do domu brzmi: „Dlaczego u nas tego jeszcze nie ma?”.

(fot. techhomesmarthome.com)

Kei Car – dosłownie „lekki samochód”. Standart pojazdów charakteryzujący się relatywnie niewielkimi wymiarami, ułatwiającymi manewrowanie w ciasnych uliczkach gęsto zaludnionych metropolii. Powstał tuż po II wojnie światowej, kiedy to większość Japończyków nie mogła sobie pozwolić na zakup pełnowymiarowego samochodu. Aby spopularyzować małe pojazdy japońskie prawo przewiduje różne ulgi, takie jak niższe podatki czy ubezpieczenia.

(fot. zhuanlan.zhihu.com)

Omeshi Ressha. W Japonii cesarz i cesatrzowa posiadają spacjalne pociągi Omeshi Ressha, co dosłownie oznacza „pociągi, których używają”. Za czasów cesarza Akihito pociągi cesarskie były używane coraz rzadziej. Cesarz zazwyczaj podróżował samolotem lub regularnymi pociągami z zarezerwowanym dla siebie wagonem. Współcześnie pociągi te są używane okazjonalnie do podróży z głowami innych państw podczas ich wizyt w Japonii.

(fot. jaap.pja.edu.pl)

Shinkansen – japońska kolej szybkich prędkości. Dosłownie oznacza „nowe linie magistralne”. Rozpoczęła działalność 1 października 1964 r. tuż przed Olimpiadą łącząc Tokio z Osaką. Obecnie dociera do większości duży miast osiągając maksymalną prędkości 320 km/h. Linia Tokaido Shinkansen (łącząca Tokio i Osakę) jest najbardziej ruchliwą linią kolejową dużych prędkości na świecie. Między tymi miastami w każdym kierunku kursuje do trzynastu pociągów na godzinę z szesnastoma wagonami każdy (pojemność 1323 miejsc).

Jidohanbaiki. Japonia ma jedno z największych zagęszczeń automatów (jidōhanbaiki) na świecie wynoszące jeden automat na 30 osób. Maszyny można znaleźć we wszystkich miastach, wsiach a nawet na szczycie góry Fuji. Praktycznie wszystkie są niezniszczone i sprawne. Większość sprzedaje napoje bezalkoholowe, soki, napoje energetyczne, herbatę i kawę. Zwykle oferują zarówno gorące, jak i zimne napoje. Mniej powszechne są automaty sprzedające napoje alkoholowe i papierosy. Można też spotkać automaty sprzedające towary takie jak lody, ryż, aparaty jednorazowe, makaron instant, a nawet omikuji czyli małe wróży sprzedawane w świątyniach.

YKK. Prawie połowa zamków błyskawicznych na świecie jest produkowana przez firmę z Japonii. Jeśli sprawdzisz swój zamek błyskawiczny, są szanse, że będzie na nim napisane YKK, co oznacza Yoshida Kogyo Kabushikikaisha. Szacuje się, że założona w Tokio w 1934 r. firma produkuje 7 miliardów zamków błyskawicznych każdego roku w 109 zakładach na całym świecie.