Kwitnienie śliw (ume) to jedno z pierwszych wyraźnych zwiastunów wiosny w Japonii, poprzedzające słynny sezon kwitnienia wiśni. Już w połowie lutego na drzewach pojawiają się delikatne, intensywnie pachnące kwiaty, które w wielu regionach – w tym w Tokio – można podziwiać aż do marca. Choć to sakura zyskała światową sławę, to właśnie śliwa przez stulecia zajmowała szczególne miejsce w japońskiej kulturze i symbolice.
Kwiaty śliwy są zwykle pięciopłatkowe i występują w barwach od czystej bieli po głęboki róż. Istnieją także odmiany pełne (yae-ume) oraz drzewa o zwisających gałęziach (shidare-ume). W odróżnieniu od kwiatów wiśni, kwiaty śliwy wyróżniają się wyraźnym, słodkim zapachem. Roślina ta symbolizuje siłę, odnowę i nadzieję – rozkwita bowiem w chłodzie kończącej się zimy, przypominając, że wiosna jest już blisko.
Sezon ume to doskonały czas na spokojniejsze zwiedzanie Japonii, bez tłumów typowych dla okresu hanami. W całym kraju organizowane są festiwale śliwy (ume matsuri), odbywające się w parkach, ogrodach oraz przy świątyniach. Do najpopularniejszych miejsc należą Kairaku-en w prefekturze Ibaraki, parki Hanegi i Koishikawa Kōrakuen w Tokio, Kitano Tenmangū w Kioto czy tereny wokół zamku Odawara, gdzie kwiaty śliwy tworzą spektakularne krajobrazy, często z górą Fudżi w tle.
Warto pamiętać, że ume to nie tylko piękne kwiaty, ale także owoce. Są one znacznie bardziej kwaśne niż europejskie śliwy i zazwyczaj poddawane obróbce. Najbardziej znane są umeboshi – marynowane śliwki podawane z ryżem – oraz umeshu, słodki likier śliwkowy. Podróż w czasie kwitnienia śliw pozwala poznać mniej oczywiste, a równie fascynujące oblicze japońskiej wiosny.
(foto. jrailpass.com)

