Kōtoku Wamura, urodzony w 1913 roku w Fudai w prefekturze Iwate, przez czterdzieści lat pełnił funkcję wójta swojej rodzinnej wioski. Po pamiętnym tsunami z 1933 roku postanowił, że jego społeczność nigdy więcej nie ucierpi w podobny sposób. W latach 60. rozpoczął starania o budowę ogromnej zapory przeciwtsunami u ujścia rzeki Fudai. Pomysł uznano za zbyt kosztowny i przesadny, lecz Wamura uparcie powtarzał, że „tragedii nie można zapobiec po fakcie”.
Po latach przekonywania władz budowę rozpoczęto w 1972 roku, a zakończono w 1984. Powstała monumentalna konstrukcja o wysokości 15,5 metra i długości ponad 200 metrów – dla wielu symbol rozrzutności, dla niego gwarancja bezpieczeństwa.
Wamura zmarł w 1997 roku, nie doczekawszy się uznania. Dopiero 11 marca 2011 roku, gdy potężne tsunami zniszczyło większość nadmorskich miejscowości, mieszkańcy Fudai zrozumieli jego wizję. Fala zatrzymała się na zaporze, a wioska przetrwała niemal bez strat.
A ten znowu o tej Japonii 