Sento. W przeszłości wiele domów w Japonii nie było wyposażonych w łazienkę. Dlatego w każdej dzielnicy były sento czyli łaźnie publiczne (dosł. „gorąca woda na monety”). Miejscowi mogli się tu umyć, wymoczyć w wannie z gorąca woda i spotykać z sąsiadami. W środku chodzi się bez ubrań dlatego sento ma oddzielną części dla mężczyzn i dla kobiet. Niektóre łaźnie publiczne zapewniają wodę z gorących źródeł, chociaż typowe sento korzysta ze zwykłej wody. Obecnie, ponieważ większość gospodarstw domowych ma własną łazienkę, liczba tradycyjnych łaźni spada.
